พุทธานุสสติ (อิติปิโส ภะคะวา...)

อิติปิโส ภะคะวา อะระหัง สัมมาสัมพุทโธ, วิชชาจะระณะสัมปันโน สุคะโต โลกะวิทู, อะนุตตะโร ปุริสะทัมมะสาระถิ สัตถาเทวะมะนุสสานัง พุทโธ ภะคะวาติ.

[ อิ-ติ-ปิ โส ภะ-คะ-วา อะ-ระ-หัง สัม-มา-สัม-พุท-โธ, วิด-ชา-จะ-ระ-ณะ-สัม-ปัน-โน สุ-คะ-โต โล-กะ-วิ-ทู, อะ-นุต-ตะ-โร ปุ-ริ-สะ-ทัม-มะ-สา-ระ-ถิ สัด-ถา-เท-วะ-มะ-นุด-สา-นัง พุท-โธ ภะ-คะ-วา-ติ. ]

พระผู้มีพระภาคเจ้านั้น เป็นผู้ไกลจากกิเลส เป็นผู้ตรัสรู้ชอบได้โดยพระองค์เอง, เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ เป็นผู้ไปแล้วด้วยดี เป็นผู้รู้โลกอย่างแจ่มแจ้ง, เป็นผู้สามารถฝึกบุรุษที่สมควรฝึกได้อย่างไม่มีใครยิ่งกว่า เป็นครูผู้สอนของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย เป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน เป็นผู้มีความจำเริญ จำแนกธรรมสั่งสอนสัตว์ ดังนี้.