ธัมมาภิคีติ (บทสวดสดุดีพระธรรมคุณทำนองสรภัญญะ)

สวากขาตะตาทิคุณะโยคะวะเสนะ เสยโย, โย มัคคะปากะปะริยัตติวิโมกขะเภโท, ธัมโม กุโลกะปะตะนา ตะทะธาริธารี, วันทามะหัง ตะมะหะรัง วะระธัมมะเมตัง.

พระธรรมอันประเสริฐยิ่งด้วยคุณมีพระผู้มีพระภาคตรัสไว้ดีแล้วเป็นต้น, จำแนกเป็นมรรค ผล ปริยัติ และวิโมกข์, ทรงไว้ซึ่งผู้ทรงธรรมไม่ให้ตกไปสู่อบายโลก, ข้าพเจ้าขอกราบไหว้ยิ่งซึ่งพระธรรมอันประเสริฐ เป็นเครื่องกำจัดความมืดมนนี้.

ธัมโม โย สัพพะปาณีนัง สะระณัง เขมะมุตตะมัง, ทุติยานุสสะติฏฐานัง วันทามิ ตัง สิเรนะหัง, ธัมมัสสาหัส๎มิ ทาโส (ทาสี) วะ ธัมโม เม สามิกิสสะโร, ธัมโม ทุกขัสสะ ฆาตา จะ วิธาตา จะ หิตัสสะ เม.

พระธรรมใดเป็นที่พึ่งอันเกษมสูงสุดของสรรพสัตว์ทั้งหลาย, เป็นที่ตั้งแห่งการระลึกถึงอันดับที่สอง ข้าพเจ้าขอกราบไหว้พระธรรมนั้นด้วยเศียรเกล้า, ข้าพเจ้าเป็นทาสของพระธรรม พระธรรมเป็นนายผู้เป็นใหญ่เหนือข้าพเจ้า, พระธรรมเป็นผู้กำจัดทุกข์และอำนวยประโยชน์สุขให้แก่ข้าพเจ้า.

ธัมมัสสาหัง นิยยาเทมิ สะรีรัญชีวิตัญจิทัง, วันทันโตหัง (วันทันตีหัง) จะริสสามิ ธัมมัสเสวะ สุธัมมะตัง, นัตถิ เม สะระณัง อัญญัง ธัมโม เม สะระณัง วะรัง, เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ วัฑเฒยยัง สัตถุ สาสะเน.

ข้าพเจ้าขอมอบถวายร่างกายและชีวิตนี้แด่พระธรรม, เมื่อกราบไหว้อยู่ ข้าพเจ้าจักประพฤติตามความดีงามแห่งพระธรรมนั้น, ที่พึ่งอื่นของข้าพเจ้าไม่มี พระธรรมเป็นที่พึ่งอันประเสริฐของข้าพเจ้า, ด้วยการกล่าวสัจจวาจานี้ ขอข้าพเจ้าพึงเจริญในพระศาสนาของพระศาสดาเทอญ.