บทสวดบูชาพระพิฆเนศ (โอม ศรี คเณศายะ นะมะฮา)
บทนำและความหมาย
บทสวดมูลมันตราแห่งองค์พระพิฆเนศ มหาเทพแห่งปัญญาและความสำเร็จ เพื่อขอพรให้ขจัดอุปสรรคทั้งปวง
บทสวดมูลมันตราแห่งองค์พระพิฆเนศ มหาเทพแห่งปัญญาและความสำเร็จ เพื่อขอพรให้ขจัดอุปสรรคทั้งปวง
โอม ศรี คเณศายะ นะมะฮา (สวด ๓, ๙ หรือ ๑๐๘ จบ)
[ โอม-สี-คะ-เน-สา-ยะ-นะ-มะ-ฮา ]
ข้าพเจ้าขอนอบน้อมบูชาแด่องค์พระคเณศผู้ทรงเกียรติและเปี่ยมด้วยสิริมงคล
บริบททางวัฒนธรรม: คติการบูชาพระพิฆเนศในสังคมไทยถือเป็นบรมครูด้านศิลปวิทยาการและการเริ่มต้นกิจการงานใหม่
หมายเหตุความโปร่งใส: บทสวดตามคติความเชื่อทางเทววิทยาพราหมณ์-ฮินดูและประเพณีนิยมในไทย ความสำเร็จที่แท้จริงต้องควบคู่กับความเพียรพยายามและการกระทำที่สุจริต
บทสวดบูชาพระพิฆเนศสำนวนไทยโบราณ นิยมสวดก่อนเริ่มทำงานหรือประกอบพิธีมงคลเพื่อความสำเร็จราบรื่น
คำกล่าวถวายเครื่องสักการะ ดอกไม้ ผลไม้ และขนมหวานแด่องค์พระพิฆเนศ
คาถาบูชาท้าวเวสสุวรรณผู้เป็นใหญ่ในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา เพื่อป้องป้องคุ้มครองจากภูตผีปีศาจ เสริมโชคลาภและโภคทรัพย์
หัวใจท้าวเวสสุวรรณฉบับย่อ ๔ พยางค์ (เวส สะ พุ สะ) นิยมใช้ภาวนาในยามเดินทางเปลี่ยว เข้าป่า หรือเมื่อรู้สึกหวาดกลัวสิ่งอัปมงคล