กะถัญจะ ภิกขะเว ภิกขุ กาเย กายานุปัสสี วิหะระติ? อิธะ ภิกขะเว ภิกขุ อะรัญญะคะโต วา รุกขะมูละคะโต วา สุญญาคาระคะโต วา นิสีทะติ ปัลลังกัง อาภุชิตวา อุชุง กายัง ปะณิธายะ ปะริมุขัง สะติง อุปัฏฐะเปตวา, โส สะโตวะ อัสสะสะติ สะโต ปัสสะสะติ.
ภิกษุย่อมพิจารณาเห็นกายในกายอย่างไร? ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ไปสู่ป่า โคนไม้ หรือเรือนว่าง นั่งคู้บัลลังก์ ตั้งกายตรง ดำรงสติไว้เฉพาะหน้า เธอมีสติหายใจเข้า มีสติหายใจออก.