เมตตสูตร (บทพรรณนาอานิสงส์แห่งเมตตา ๑๑ ประการ)

สุขัง สุปะติ, สุขัง ปะฏิพุชฌะติ, นะ ปาปะกัง สุปินัง ปัสสะติ, มะนุสสานัง ปิโย โหติ, อะมะนุสสานัง ปิโย โหติ, เทวะตา รักขันติ,

ย่อมหลับเป็นสุข ๑, ตื่นเป็นสุข ๑, ไม่ฝันร้าย ๑, เป็นที่รักของมนุษย์ทั้งหลาย ๑, เป็นที่รักของอมนุษย์ทั้งหลาย ๑, เทวดาย่อมรักษา ๑,

นาสสะ อัคคิ วา วิสัง วา สัตถัง วา กะมะติ, ตุวะฏัง จิตตัง สะมาธิยะติ, มุขะวัณโณ วิปปะสีทะติ, อะสัมมุฬโห กาลัง กะโรติ, อุตตะริง อัปปะฏิวิชฌันโต พรัหมะโลกูปะโค โหติ.

ไฟ ยาพิษ หรือศัสตรา ย่อมไม่กล้ำกราย ๑, จิตย่อมตั้งมั่นเป็นสมาธิได้เร็ว ๑, สีหน้าย่อมผ่องใส ๑, ย่อมไม่หลงใหลทำกาละ (ไม่ตายอย่างขาดสติ) ๑, เมื่อยังไม่บรรลุคุณธรรมเบื้องสูง ย่อมเป็นผู้เข้าถึงพรหมโลกแล ๑.