บทพาหุงมหากา (พุทธชัยมงคลคาถา และมหาการุณิโก)

๒. มารاتิเรกะมะภิปูชิตะสัพพะรัตติง โฆรัมปะนาฬะวะกะมักขะมะถัทธะยักขัง, ขันตีสุทันตะวิธินา ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ.

อาฬวกยักษ์ผู้ดุร้าย มีความดื้อดึงกระด้าง ได้ต่อสู้อย่างยิ่งยวดตลอดคืนยิ่งกว่าพญามาร, พระมุนินทเจ้าทรงเอาชนะได้ด้วยวิธีทรมานอันดีคือขันติ ด้วยเดชานุภาพนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน.

๓. นาฬาคิริง คะชะวะรัง อะติมัตตะภูตัง ทาวัคคิจักกะมะสะนีวะ สุทารุณันตัง, เมตตัมพุเสกะวิธินา ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ.

พญาช้างนาฬาคีรีตกมันจัด ดุร้ายยิ่งนักประดุจไฟป่า เผาผลาญดุจจักรสายฟ้า, พระมุนินทเจ้าทรงเอาชนะได้ด้วยวิธีรดพรมด้วยน้ำพระเมตตา ด้วยเดชานุภาพนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน.

๔. อุกขิตตะขัคคะมะติหัตถะสุทารุณันตัง ธาวันติโยชะนะปะถังคุลิมาละวันตัง, อิทธีภิสังขะตะมะโน ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ.

โจรชั่วองคุลิมาล ถือดาบเงื้อง่าวิ่งไล่ตามพระองค์ไปตลอดทาง ๓ โยชน์, พระมุนินทเจ้าทรงบันดาลอิทธิฤทธิ์ทางใจเอาชนะได้ ด้วยเดชานุภาพนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน.

๕. กัตวานะ กัฏฐะมุทะรัง อิวะ คัพภินียา จิญจายะ ทุฏฐะวะจะนัง ชะนะกายะมัชเฌ, สันเตนะ โสมะวิธินา ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ.

นางจิญจมาณวิกา ผูกท่อนไม้ที่ท้องแกล้งทำดั่งหญิงมีครรภ์ กล่าวคำร้ายป้ายสีพระองค์ท่ามกลางหมู่ชน, พระมุนินทเจ้าทรงเอาชนะได้ด้วยวิธีสงบระงับอันงาม ดุจจันทร์เพ็ญ ด้วยเดชานุภาพนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน.

๖. สัจจัง วิหายะ มะติสัจจะกะวาทะเกตุง วาทาภิโรปิตะมะนัง อะติอันธะภูตัง, ปัญญาปะทีปะชะลิโต ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ.

สัจจกนิครนถ์ ละทิ้งความจริง ยกย่องถ้อยคำของตนดั่งธงชัย มืดบอดด้วยความหลง, พระมุนินทเจ้าผู้รุ่งเรืองด้วยดวงประทีปคือปัญญา ทรงเอาชนะได้ ด้วยเดชานุภาพนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน.

๗. นันโทปะนันทะภุชะคัง วิพุธัง มะหิทธิง ปุตเตนะ เถระภุชะเคนะ ทะมาปะยันโต, อิทธูปะเทสะวิธินา ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ.

พญานาคนันโทปนันทะ ผู้มีความรู้ผิด มีฤทธิ์มาก พระองค์โปรดให้พระเถระพุทธบุตร (พระโมคคัลลานะ) นิรมิตกายเป็นนาคราชไปทรมาน ด้วยอุบายวิธีแห่งฤทธิ์ ทรงเอาชนะได้ ด้วยเดชานุภาพนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน.

๘. ทุคคาหะทิฏฐิภุชะเคนะ ทะฏฐัง หัตถัง พรัหมัง วิสุทธิชุติมิทธิพะกาภิธานัง, ญาณาคะเทนะ วิธินา ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ.

พกาพรหมผู้มีฤทธิ์ เข้าใจว่าตนบริสุทธิ์ ถูกงูร้ายคือมิจฉาทิฏฐิกัดรัดไว้แน่น, พระมุนินทเจ้าทรงเอาชนะได้ด้วยยาวิเศษคือญาณปัญญา ด้วยเดชานุภาพนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน.

เอตาปิ พุทธะชะยะมังคะละอัฏฐะคาถา โย วาจะโน ทินะทิเน สะระเต มะตันที, หิตวานะเนกะวิวิธานิ จุปัททะวานิ โมกขัง สุขัง อะธิคะเมยยะ นะโร สะปัญโญ.

นรชนใดมีปัญญา ไม่เกียจคร้าน สวดและระลึกถึงพุทธชัยมงคล ๘ คาถานี้ทุกๆ วัน พึงละอุปัทวันตรายทั้งหลาย มีประการต่างๆ และพึงบรรลุถึงความหลุดพ้นอันเป็นบรมสุข.

มหาการุณิโก นาโถ หิตายะ สัพพะปาณินัง ปูเรตวา ปาระมี สัพพา ปัตโต สัมโพธิมุตตะมัง, เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ โหตุ เต ชะยะมังคะลัง.

พระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลาย ทรงมีพระมหากรุณา ทรงบำเพ็ญพระบารมีทั้งปวงเต็มเปี่ยม เพื่อประโยชน์แก่สรรพสัตว์ จึงได้บรรลุพระสัมโพธิญาณอันอุดม, ด้วยการกล่าวสัจจวาจานี้ ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน.

ชะยันโต โพธิยา มูเล สักยานัง นันทิวัฑฒะโน เอวัง ตะวัง วิชะโย โหหิ ชะยัสสุ ชะยะมังคะเล, อะปะราชิตะปัลลังเก สีเส ปะฐะวิโปกขะเร อะภิเสเก สัพพะพุทธานัง อัคคัปปัตโต ปะโมทะติ.

พระองค์ทรงชนะพญามาร ณ โคนต้นพระศรีมหาโพธิ์ ทรงเพิ่มพูนความยินดีแก่เหล่าศากยราช ฉันใด ขอท่านจงมีชัยชนะอย่างนั้น จงมีชัยในมงคลพิธีทั้งหลาย ทรงถึงความเป็นยอดแห่งผู้ยินดี ณ บัลลังก์อันผู้ใดชนะไม่ได้บนแผ่นดินอันประเสริฐ ดุจพระพุทธเจ้าทั้งปวงเทอญ.