สัพพปัตติทานคาถา (บทอุทิศส่วนบุญทั้งหมด)

เย ปิยา คุณะวันตา จะ มัยหัง มาตาปิตาทะโย, ทิฏฐา เม จาปะยาทิฏฐา วา อัญเญ มัชฌัตตะเวริโน,

เหล่าชนที่เป็นที่รักและมีอุปการคุณ เช่น มารดา บิดา ของข้าพเจ้า, ทั้งที่ข้าพเจ้าได้เห็นแล้วและไม่เคยเห็น, และเหล่าชนที่เป็นกลางๆ หรือเป็นคู่เวรกันก็ดี,

สัตตา ติฏฐันติ โลกัส๎มิง เตภุมมา จะตุโยนิกา, ปัญเจกะจะตุโวการา สังสะรันตา ภะวาภะเว,

สัตว์ทั้งหลายที่ตั้งอยู่ในโลก อยู่ในภูมิทั้งสาม มีกำเนิดทั้งสี่, มีขันธ์ห้า มีขันธ์หนึ่ง หรือมีขันธ์สี่ ท่องเที่ยวเวียนว่ายอยู่ในภพน้อยภพใหญ่,

ญาตัง เย ปัตติทานัมเม อะนุโมทันตุ เต สะยัง, เย จิมัง นัปปะชานันติ เทวา เตสัง นิเวทะยุง.

สัตว์เหล่าใดรู้ส่วนบุญที่ข้าพเจ้าอุทิศให้นี้ ขอสัตว์เหล่านั้นจงอนุโมทนาด้วยตนเองเถิด, ส่วนสัตว์เหล่าใดยังไม่รู้ ขอเหล่าเทพยดาจงนำข่าวบุญนี้ไปบอกแก่พวกเขาด้วยเถิด.

มะยา ทินนานะ ปุญญานัง อะนุโมทะนะเหตุนา, สัพเพ สัตตา สะทา โหนตุ อะเวรา สุขะชีวิโน, เขมัปปะทัญจะ ปัปโปนตุ เตสาสา สิชฌะตัง สุภา.

เพราะเหตุแห่งการอนุโมทนาบุญที่ข้าพเจ้าอุทิศให้แล้วนี้, ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวง จงเป็นผู้ไม่มีเวร มีชีวิตอยู่อย่างเป็นสุขทุกเมื่อ, และจงถึงบทอันเกษมคือพระนิพพาน ขอความปรารถนาอันดีงามของสรรพสัตว์เหล่านั้น จงสัมฤทธิ์ผลเทอญ.