คำสมาทานศีล ๕ (เบญจศีล)

๑. ปาณาติปาตา เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ.

[ ปา-ณา-ติ-ปา-ตา เว-ระ-มะ-ณี สิก-ขา-ปะ-ทัง สะ-มา-ทิ-ยา-มิ. ]

ข้าพเจ้าขอสมาทานสิกขาบท คือเจตนางดเว้นจากการฆ่าสัตว์ตัดชีวิต.

๒. อะทินนาทานา เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ.

[ อะ-ทิน-นา-ทา-นา เว-ระ-มะ-ณี สิก-ขา-ปะ-ทัง สะ-มา-ทิ-ยา-มิ. ]

ข้าพเจ้าขอสมาทานสิกขาบท คือเจตนางดเว้นจากการถือเอาสิ่งของที่เจ้าของมิได้ให้ (ลักทรัพย์).

๓. กาเมสุ มิจฉาจารา เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ.

[ กา-เม-สุ มิด-ฉา-จา-รา เว-ระ-มะ-ณี สิก-ขา-ปะ-ทัง สะ-มา-ทิ-ยา-มิ. ]

ข้าพเจ้าขอสมาทานสิกขาบท คือเจตนางดเว้นจากการประพฤติผิดในกามทั้งหลาย.

๔. มุสาวาทา เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ.

[ มุ-สา-วา-ทา เว-ระ-มะ-ณี สิก-ขา-ปะ-ทัง สะ-มา-ทิ-ยา-มิ. ]

ข้าพเจ้าขอสมาทานสิกขาบท คือเจตนางดเว้นจากการพูดปด พูดคำเท็จ.

๕. สุราเมระยะมัชชะปะมาทัฏฐานา เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ.

[ สุ-รา-เม-ระ-ยะ-มัด-ชะ-ปะ-มา-ทัด-ถา-นา เว-ระ-มะ-ณี สิก-ขา-ปะ-ทัง สะ-มา-ทิ-ยา-มิ. ]

ข้าพเจ้าขอสมาทานสิกขาบท คือเจตนางดเว้นจากการดื่มสุราเมรัยและของมึนเมาอันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท.

อิมานิ ปัญจะ สิกขาปะทานิ, สีเลนะ สุคะติง ยันติ, สีเลนะ โภคะสัมปะทา, สีเลนะ นิพพุติง ยันติ, ตัส๎มา สีลัง วิโสธะเย.

[ อิ-มา-นิ ปัน-จะ สิก-ขา-ปะ-ทา-นิ, สี-เล-นะ สุ-คะ-ติง ยัน-ติ, สี-เล-นะ โพ-คะ-สัม-ปะ-ทา, สี-เล-นะ นิบ-พุ-ติง ยัน-ติ, ตัด-สะ-มา สี-ลัง วิ-โส-ทะ-เย. ]

สิกขาบท ๕ ประการนี้ บุคคลย่อมไปสู่สุคติได้ก็เพราะศีล, ย่อมถึงพร้อมด้วยโภคทรัพย์ได้ก็เพราะศีล, ย่อมถึงพระนิพพานได้ก็เพราะศีล, เพราะฉะนั้นพึงชำระศีลให้บริสุทธิ์หมดจดเทอญ.