วัฏฏกปริตร (บทสวดพญานกคุ่มดับไฟ)

อาวัชชิตวา ธัมมะพะลัง สะริตวา ปุพพะเก ชิเน, สัจจะพะละมะวัสสายะ สัจจะกิริยะมะกาสะหัง.

ข้าพเจ้าพิจารณาถึงกำลังแห่งธรรม และระลึกถึงพระชินเจ้าในอดีต อาศัยพลังแห่งสัจจะ จึงได้กระทำสัจจกิริยาว่า:

สันติ ปักขา อะปัตตะนา, สันติ ปาทา อะวัญจะนา, มาตา ปิตา จะ นิกขันตา, ชาตะเวทะ ปะฏิกกะมะ, สะหะ สัจเจ กะเต มัยหัง มะหาปัชชะลิโต สิขี, วัชเชสิ โสฬะสะ กะรีสานิ อุทะกัง ปัตวา ยะถา สิขี, สัจเจนะ เม สะโม นัตถิ เอสา เม สัจจะปาระมีติ.

ปีกของเรามีอยู่แต่ยังบินไม่ได้ เท้ามีอยู่แต่ยังเดินไม่ได้ มารดาและบิดาของเราก็บินหนีไปแล้ว ดูกรไฟป่า จงถอยร่นกลับไปเถิด, เมื่อเรากระทำสัจจะแล้ว เปลวไฟอันลุกโพลงก็ดับไป ๑๖ กรีส ดุจเปลวไฟตกลงสู่น้ำ สิ่งใดเสมอด้วยสัจจะของเราไม่มี นี่คือสัจจบารมีของเราแล.