บทบูชาท้าวสักกเทวราช (พระอินทร์)
บทนำและความหมาย
บทสวดระลึกถึงพระอินทร์ จอมเทพแห่งสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ผู้พิทักษ์พระพุทธศาสนาและคอยช่วยเหลือผู้ประพฤติธรรม
บทสวดระลึกถึงพระอินทร์ จอมเทพแห่งสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ผู้พิทักษ์พระพุทธศาสนาและคอยช่วยเหลือผู้ประพฤติธรรม
สหัสสะเนตโต เทวินโท ทิพพะจักขุง วิโสธะยิ อิจเฉวะ สัจจะวาจายะ สิทธิกัมมัง กะโรหิ เม
[ สะ-หัด-สะ-เนด-โต เท-วิน-โท ทิบ-พะ-จัก-ขุง วิ-โส-ทะ-ยิ อิด-เฉ-วะ สัด-จะ-วา-จา-ยะ สิด-ทิ-กำ-มัง กะ-โร-หิ เม ]
ท้าวเทเวนทร์ผู้มีเนตรนับพัน (พระอินทร์) ผู้ทรงมีทิพยจักษุอันบริสุทธิ์ ด้วยวาจาอันเป็นสัจจริงนี้ ขอพระองค์จงช่วยประสิทธิ์ประสาทความสำเร็จในการกระทำอันดีงามแก่ข้าพเจ้าด้วยเทอญ
บริบททางวัฒนธรรม: พระอินทร์ในพระพุทธศาสนาเป็นพระอริยบุคคลชั้นโสดาบัน เป็นผู้มีคุณธรรมแห่งการบำเพ็ญวัตตบท ๗ ประการ
หมายเหตุความโปร่งใส: คติพระพุทธศาสนาเถรวาทและเทววิทยาไทย
บทสวดมูลมันตราแห่งองค์พระพิฆเนศ มหาเทพแห่งปัญญาและความสำเร็จ เพื่อขอพรให้ขจัดอุปสรรคทั้งปวง
บทสวดบูชาพระพิฆเนศสำนวนไทยโบราณ นิยมสวดก่อนเริ่มทำงานหรือประกอบพิธีมงคลเพื่อความสำเร็จราบรื่น
คำกล่าวถวายเครื่องสักการะ ดอกไม้ ผลไม้ และขนมหวานแด่องค์พระพิฆเนศ
คาถาบูชาท้าวเวสสุวรรณผู้เป็นใหญ่ในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา เพื่อป้องป้องคุ้มครองจากภูตผีปีศาจ เสริมโชคลาภและโภคทรัพย์