โพชฌังคปริตร (คุ้มครองโรคาพาธ)

โพชฌังโค สะติสังขาโต ธัมมานัง วิจะโย ตะถา, วิริยัมปีติปัสสัทธิ โพชฌังคา จะ ตะถาปะเร, สะมาธุเปกขะโพชฌังคา สัตเตเต สัพพะทัสสินา, มุนินา สัมมะทักขาตา ภาวิตา พะหุลีกะตา, สังวัตตันติ อะภิญญายะ นิพพานายะ จะ โพธิยา, เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา.

[ โพช-ชัง-โค สะ-ติ-สัง-ขา-โต ทัม-มา-นัง วิ-จะ-โย ตะ-ถา, วิ-ริ-ยัม-ปี-ติ-ปัด-สัด-ธิ โพช-ชัง-คา จะ ตะ-ถา-ปะ-เร, สะ-มา-ธุ-เปก-ขะ-โพช-ชัง-คา สัด-เต-เต สับ-พะ-ทัด-สิ-นา, มุ-นิ-นา สัม-มะ-ทัก-ขา-ตา พา-วิ-ตา พะ-หุ-ลี-กะ-ตา, สัง-วัด-ตัน-ติ อะ-ภิน-ยา-ยะ นิบ-พา-นา-ยะ จะ โพ-ธิ-ยา, เอ-เต-นะ สัด-จะ-วัด-เช-นะ โสด-ถิ เต โหน-ตุ สับ-พะ-ทา. ]

ธรรมแห่งการตรัสรู้ ๗ ประการ มีสติและธรรมวิจัยเป็นต้น อันพระมุนีผู้เห็นธรรมทั้งปวงตรัสไว้ดีแล้ว เมื่ออบรมให้มาก ย่อมนำไปสู่ความรู้ยิ่งและพระนิพพาน ด้วยสัจจวาจานี้ ขอความสวัสดีจงมีแก่ท่านทุกเมื่อ.