ธัมมาภิถุติ (บทสรรเสริญพระธรรมคุณ)

(หันทะ มะยัง ธัมมาภิถุตึง กะโรมะ เส)

[ (หัน-ทะ มะ-ยัง ทัม-มา-ภิ-ถุ-ติง กะ-โร-มะ เส) ]

(เชิญเถิดพวกเราทั้งหลาย จงทำความชมเชยสรรเสริญพระธรรมเถิด)

โย โส สวากขาโต ภะคะวะตา ธัมโม, สันทิฏฐิโก อะกาลิโก เอหิปัสสิโก, โอปะนะยิโก ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญูหิ,

[ โย โส สะ-หวาก-ขา-โต ภะ-คะ-วะ-ตา ทัม-โม, สัน-ทิด-ถิ-โก อะ-กา-ลิ-โก เอ-หิ-ปัด-สิ-โก, โอ-ปะ-นะ-ยิ-โก ปัด-จัด-ตัง เว-ทิ-ตับ-โพ วิน-ยู-หิ, ]

พระธรรมนั้น พระองค์ใด เป็นธรรมที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ดีแล้ว, เป็นธรรมที่ผู้บรรลุจะพึงเห็นเอง ไม่จำกัดกาล ชวนให้มาดู ควรน้อมเข้ามาใส่ใจ อันวิญญูชนพึงรู้ได้เฉพาะตน,

ตะมะหัง ธัมมัง อะภิปูชะยามิ ตะมะหัง ธัมมัง สิระสา นะมามิ.

[ ตะ-มะ-หัง ทัม-มัง อะ-ภิ-ปู-ชะ-ยา-มิ ตะ-มะ-หัง ทัม-มัง สิ-ระ-สา นะ-มา-มิ. ]

ข้าพเจ้าขอบูชาอย่างยิ่งแด่พระธรรมนั้น ข้าพเจ้าขอนอบน้อมพระธรรมนั้นด้วยเศียรเกล้า (กราบ).