สังฆาภิถุติ (บทสรรเสริญพระสังฆคุณ)

(หันทะ มะยัง สังฆาภิถุตึง กะโรมะ เส)

[ (หัน-ทะ มะ-ยัง สัง-คา-ภิ-ถุ-ติง กะ-โร-มะ เส) ]

(เชิญเถิดพวกเราทั้งหลาย จงทำความชมเชยสรรเสริญพระสงฆ์เถิด)

โย โส สุปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ, อุชุปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ, ญายะปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ, สามีจิปะฏิปันโน ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ,

[ โย โส สุ-ปะ-ติ-ปัน-โน ภะ-คะ-วะ-โต สา-วะ-กะ-สัง-โฆ, อุ-ชุ-ปะ-ติ-ปัน-โน ภะ-คะ-วะ-โต สา-วะ-กะ-สัง-โฆ, ญา-ยะ-ปะ-ติ-ปัน-โน ภะ-คะ-วะ-โต สา-วะ-กะ-สัง-โฆ, สา-มี-จิ-ปะ-ติ-ปัน-โน ภะ-คะ-วะ-โต สา-วะ-กะ-สัง-โฆ, ]

พระสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้านั้น พระองค์ใด ปฏิบัติดีแล้ว, ปฏิบัติตรงแล้ว, ปฏิบัติเพื่อรู้ธรรมเป็นเครื่องออกจากทุกข์แล้ว, ปฏิบัติสมควรแล้ว,

ยะทิทัง จัตตาริ ปุริสะยุคานิ อัฏฐะ ปุริสะปุคคะลา, เอสะ ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ, อาหุเนยโย ปาหุเนยโย ทักขิเณยโย อัญชะลีกะระณีโย, อะนุตตะรัง ปุญญักเขตตัง โลกัสสะ,

[ ยะ-ทิ-ทัง จัด-ตา-ริ ปุ-ริ-สะ-ยุ-คา-นิ อัด-ถะ ปุ-ริ-สะ-ปุก-คะ-ลา, เอ-สะ ภะ-คะ-วะ-โต สา-วะ-กะ-สัง-โฆ, อา-หุ-เนย-โย ปา-หุ-เนย-โย ทัก-ขิ-เนย-โย อัญ-ชะ-ลี-กะ-ระ-ณี-โย, อะ-นุด-ตะ-รัง ปุน-ญัก-เขด-ตัง โล-กัด-สะ, ]

ได้แก่คู่แห่งบุรุษ ๔ คู่ นับเรียงตัวบุรุษได้ ๘ บุรุษ, นั่นคือพระสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า, เป็นผู้ควรแก่ของที่นำมาบูชา ควรแก่ของต้อนรับ ควรรับทักษิณาทาน ควรทำอัญชลี, เป็นเนื้อนาบุญของโลก ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า,

ตะมะหัง สังฆัง อะภิปูชะยามิ ตะมะหัง สังฆัง สิระสา นะมามิ.

[ ตะ-มะ-หัง สัง-คัง อะ-ภิ-ปู-ชะ-ยา-มิ ตะ-มะ-หัง สัง-คัง สิ-ระ-สา นะ-มา-มิ. ]

ข้าพเจ้าขอบูชาอย่างยิ่งแด่พระสงฆ์หมู่นั้น ข้าพเจ้าขอนอบน้อมพระสงฆ์หมู่นั้นด้วยเศียรเกล้า (กราบ).