ธัมมานุสสติ (ทำวัตรเย็น)

(หันทะ มะยัง ธัมมานุสสะตินะยัง กะโรมะ เส)

[ (หัน-ทะ มะ-ยัง ทัม-มา-นุส-สะ-ติ-นะ-ยัง กะ-โร-มะ เส) ]

(เชิญเถิดพวกเราทั้งหลาย จงทำความระลึกถึงพระธรรมเถิด)

ตัง โข ปะนะ ธัมมัง เอวัง กัลยาโณ กิตติสัทโท อัพภุคคะโต,

[ ตัง โข ปะ-นะ ทัม-มัง เอ-วัง กัน-ละ-ยา-โณ กิด-ติ-สัด-โท อับ-พุก-คะ-โต, ]

ก็เกียรติศัพท์อันไพเราะของพระธรรมนั้น ฟุ้งขจรไปแล้วอย่างนี้ว่า,

สวากขาโต ภะคะวะตา ธัมโม, สันทิฏฐิโก อะกาลิโก เอหิปัสสิโก, โอปะนะยิโก ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญูฮีติ.

[ สะ-หวาก-ขา-โต ภะ-คะ-วะ-ตา ทัม-โม, สัน-ทิด-ถิ-โก อะ-กา-ลิ-โก เอ-หิ-ปัด-สิ-โก, โอ-ปะ-นะ-ยิ-โก ปัด-จัด-ตัง เว-ทิ-ตับ-โพ วิน-ยู-ฮี-ติ. ]

พระธรรม เป็นสิ่งที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ดีแล้ว, เป็นสิ่งที่ผู้ปฏิบัติพึงเห็นได้ด้วยตนเอง ไม่จำกัดกาล ชวนให้มาดู ควรน้อมเข้ามาใส่ใจ อันวิญญูชนพึงรู้ได้เฉพาะตน ดังนี้.