ปัตติดานคาถา (บทยื่นส่วนบุญแก่เทวดาและสรรพสัตว์)

ยา เทวะตา สันติ วิหาระวาสินี, ถูเป ฆะเร โพธิฆะเร ตะหิง ตะหิง, ตา ธัมมะทาเนนะ ภะวันตุ ปูชิตา, โสตถิง กะโรนเตธะ วิหาระมัณฑะเล.

[ ยา เท-วะ-ตา สัน-ติ วิ-ฮา-ระ-วา-สิ-นี, ถู-เป คะ-เร โพ-ทิ-คะ-เร ตะ-หิง ตะ-หิง, ตา ทัม-มะ-ทา-เน-นะ ภะ-วัน-ตุ ปู-ชิ-ตา, โสด-ถิง กะ-รอน-เต-ทะ วิ-ฮา-ระ-มัน-ทะ-เล. ]

เทพยดาเหล่าใดผู้อาศัยอยู่ในพระวิหาร, ในพระสถูปเจดีย์ ในเรือน หรือที่เรือนพระศรีมหาโพธิ์ในที่นั้นๆ, เทพยดาเหล่านั้น เป็นผู้อันเราทั้งหลายบูชาแล้วด้วยการให้ธรรมทาน, ขอจงบันดาลความสวัสดีให้เกิดขึ้นในเขตอารามนี้เถิด.

เถรา จะ มัชฌา นะวะกา จะ ภิกขะโว, สารามิกา ทานะปะตี อุปาสะกา, คามา จะ เทสา นิคstatusมะ จะ อิสสะรา, สัปปาณะภูตา สุขิตา ภะวันตุ เต.

[ เถ-รา จะ มัด-ชา นะ-วะ-กา จะ พิก-ขะ-โว, สา-รา-มิ-กา ทา-นะ-ปะ-ตี อุ-ปา-สะ-กา, คา-มา จะ เท-สา นิ-คะ-มา จะ อิด-สะ-รา, สับ-ปา-ณะ-พู-ตา สุ-ขิ-ตา ภะ-วัน-ตุ เต. ]

พระภิกษุทั้งหลายที่เป็นพระเถระ พระมัชฌิมะ และพระนวกะ, ทั้งคฤหัสถ์ผู้ครองเรือน อุบาสก อุบาสิกา ทายก ทายิกา, ทั้งชาวบ้าน ชาวเมือง ชาวนิคม และผู้เป็นใหญ่, ขอสรรพสัตว์ผู้มีชีวิตทั้งหลาย จงมีความสุขกายสบายใจเถิด.