บทแผ่เมตตาให้เทวดาประจำตัว
บทนำและความหมาย
บทแผ่เมตตาแก่ตนเอง สรรพสัตว์ และผู้ที่ผู้สวดปรารถนาอุทิศเมตตาให้ตามความเชื่อ
บทแผ่เมตตาแก่ตนเอง สรรพสัตว์ และผู้ที่ผู้สวดปรารถนาอุทิศเมตตาให้ตามความเชื่อ
หันทะ มะยัง เมตตาผะระณัง กะโรมะ เส
อะหัง สุขิโต โหมิ
ขอให้ข้าพเจ้าจงเป็นผู้ถึงสุข
นิททุกโข โหมิ
จงเป็นผู้ไร้ทุกข์
อะเวโร โหมิ
จงเป็นผู้ไม่มีเวร
อัพยาปัชโฌ โหมิ
จงเป็นผู้ไม่เบียดเบียนซึ่งกันและกัน
อะนีโฆ โหมิ
จงเป็นผู้ไม่มีทุกข์
สุขี อัตตานัง ปะริหะรามิ
จงรักษาตนอยู่เป็นสุขเถิด
สัพเพ สัตตา สุขิตา โหนตุ
ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงจงเป็นผู้ถึงความสุข
สัพเพ สัตตา อะเวรา โหนตุ
ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงจงเป็นผู้ไม่มีเวร
สัพเพ สัตตา อัพยาปัชฌา โหนตุ
ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงจงอย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกัน
สัพเพ สัตตา อะนีฆา โหนตุ
ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงจงเป็นผู้ไม่มีทุกข์
สัพเพ สัตตา สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ
ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงจงรักษาตนอยู่เป็นสุขเถิด
สัพเพ สัตตา สัพพะทุกขา ปะมุจจันตุ
ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงจงพ้นจากทุกข์ทั้งมวล
สัพเพ สัตตา ลัทธะสัมปัตติโต มา วิคัจฉันตุ
ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงจงอย่าได้พรากจากสมบัติอันตนได้แล้ว
สัพเพ สัตตา กัมมัสสะกา กัมมะทายาทา กัมมะโยนิ กัมมะพันธุ กัมมะปะฏิสะระณา
สัตว์ทั้งหลายทั้งปวงมีกรรมเป็นของของตน มีกรรมเป็นผู้ให้ผล มีกรรมเป็นแดนเกิด มีกรรมเป็นผู้ติดตาม มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย
ยัง กัมมัง กะริสสันติ กัลยาณัง วา ปาปะกัง วา ตัสสะ ทายาทา ภะวิสสันติ
จักทำกรรมอันใดไว้ เป็นบุญหรือเป็นบาป จักต้องเป็นผู้ได้รับผลของกรรมนั้น ๆ สืบไป
เนื้อหาส่วนนี้เป็นความเชื่อและประสบการณ์ส่วนบุคคล ควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน
การเจริญจิตตามหลักพรหมวิหารธรรม ๔ ประการ (เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา) เพื่อจิตใจที่บริสุทธิ์ สงบ และเปี่ยมล้นด้วยกรุณาธรรม
บทสวดตอบแทนพระคุณ อุทิศบุญกุศลด้วยความกตัญญูกตเวทิตาแด่พ่อแม่ ผู้มีพระคุณ และครูบาอาจารย์
บทอุทิศส่วนบุญแด่บรรพบุรุษ ญาติกา และดวงวิญญาณทั้งหลายที่ละจากโลกนี้ไปแล้ว
บทกรวดน้ำอุทิศส่วนบุญอันยิ่งใหญ่ครอบคลุมทั้ง ๓๑ ภพภูมิ เพื่อให้ผลบุญส่งผลหนุนนำสู่พระนิพพาน