บทแผ่เมตตาให้ผู้ล่วงลับ
บทนำและความหมาย
บทอุทิศส่วนบุญแด่บรรพบุรุษ ญาติกา และดวงวิญญาณทั้งหลายที่ละจากโลกนี้ไปแล้ว
บทอุทิศส่วนบุญแด่บรรพบุรุษ ญาติกา และดวงวิญญาณทั้งหลายที่ละจากโลกนี้ไปแล้ว
อิทัง โน ญาตีนัง โหตุ, สุขิตา โหนตุ ญาตะโย.
[ อิ-ทัง โน ญา-ตี-นัง โห-ตุ, สุ-ขิ-ตา โหน-ตุ ญา-ตะ-โย. ]
ขอส่วนบุญนี้ จงสำเร็จแก่ญาติทั้งหลายของพวกเรา ขอให้ญาติทั้งหลายของพวกเรา จงมีความสุขเถิด.
ขออำนาจแห่งบุญกุศลที่ข้าพเจ้าได้บำเพ็ญแล้วนี้ จงสำเร็จแก่ดวงวิญญาณของบรรพชน ญาติมิตร และผู้ล่วงลับทั้งหลาย หากตกทุกข์ขอให้พ้นทุกข์ หากมีสุขขอให้สุขยิ่งๆ ขึ้นไปเทอญ.
[ ขอ อำ-นาด แห่ง บุญ กุ-สน ที่ ข้า-พะ-เจ้า ได้ บำ-เพ็ญ แล้ว นี้ จง สำ-เหร็ด แก่ ดวง วิน-ยาน ของ บัน-พะ-ชน ญาด-มิด และ ผู้ ล่วง-ลับ ทั้ง-หลาย หาก ตก ทุก ขอ ให้ พ้น ทุก หาก มี สุก ขอ ให้ สุก ยิ่ง-ยิ่ง ขึ้น ไป เทอญ. ]
ขออุทิศกุศลผลบุญส่งถึงทุกดวงจิตดวงวิญญาณผู้ล่วงลับไปแล้วทุกภพทุกภูมิ.
การเจริญจิตตามหลักพรหมวิหารธรรม ๔ ประการ (เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา) เพื่อจิตใจที่บริสุทธิ์ สงบ และเปี่ยมล้นด้วยกรุณาธรรม
บทสวดตอบแทนพระคุณ อุทิศบุญกุศลด้วยความกตัญญูกตเวทิตาแด่พ่อแม่ ผู้มีพระคุณ และครูบาอาจารย์
บทกรวดน้ำอุทิศส่วนบุญอันยิ่งใหญ่ครอบคลุมทั้ง ๓๑ ภพภูมิ เพื่อให้ผลบุญส่งผลหนุนนำสู่พระนิพพาน
บทสวดอุทิศผลบุญทุกชนิด ทั้งกายกรรม วจีกรรม มโนกรรม ให้ถึงแก่สัตว์ทั้งปวงทั้งที่มีรูปและไม่มีรูป