คำแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์
บทนำและความหมาย
บทแผ่เมตตาแก่เพื่อนทุกข์เกิดแก่เจ็บตาย เพื่อจิตเป็นสุข ละเว้นการพยาบาทเบียดเบียนซึ่งกันและกัน
บทแผ่เมตตาแก่เพื่อนทุกข์เกิดแก่เจ็บตาย เพื่อจิตเป็นสุข ละเว้นการพยาบาทเบียดเบียนซึ่งกันและกัน
สัพเพ สัตตา,
[ สับ-เพ สัด-ตา, ]
สัตว์ทั้งหลาย ที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น
อะเวรา โหนตุ,
[ อะ-เว-รา โหน-ตุ, ]
จงเป็นสุข เป็นสุขเถิด อย่าได้มีเวรต่อกันและกันเลย
อัพ๎ยาปัชฌา โหนตุ,
[ อับ-พะ-ยา-ปัด-ชา โหน-ตุ, ]
จงเป็นสุข เป็นสุขเถิด อย่าได้พยาบาทเบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย
อะนีฆา โหนตุ,
[ อะ-นี-คา โหน-ตุ, ]
จงเป็นสุข เป็นสุขเถิด อย่าได้มีความทุกข์กาย ทุกข์ใจเลย
สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ.
[ สุ-ขี อัด-ตา-นัง ปะ-ริ-ฮะ-รัน-ตุ. ]
จงมีความสุขกายสุขใจ รักษาตนให้รอดพ้นจากทุกข์ภัยทั้งสิ้นเถิด ฯ
การเจริญจิตตามหลักพรหมวิหารธรรม ๔ ประการ (เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา) เพื่อจิตใจที่บริสุทธิ์ สงบ และเปี่ยมล้นด้วยกรุณาธรรม
บทสวดตอบแทนพระคุณ อุทิศบุญกุศลด้วยความกตัญญูกตเวทิตาแด่พ่อแม่ ผู้มีพระคุณ และครูบาอาจารย์
บทอุทิศส่วนบุญแด่บรรพบุรุษ ญาติกา และดวงวิญญาณทั้งหลายที่ละจากโลกนี้ไปแล้ว
บทกรวดน้ำอุทิศส่วนบุญอันยิ่งใหญ่ครอบคลุมทั้ง ๓๑ ภพภูมิ เพื่อให้ผลบุญส่งผลหนุนนำสู่พระนิพพาน