บทพาหุงมหากา (พุทธชัยมงคลคาถา และมหาการุณิโก)
บทนำและความหมาย
บทสวดชัยชนะอันยิ่งใหญ่ ๘ ประการของพระพุทธเจ้าเหนือพญามาร อาลวกยักษ์ ช้างนาฬาคีรี องคุลิมาล นางจิญจมาณวิกา สัจจกนิครนถ์ นันโทปนันทนาคราช และพกาพรหม พร้อมบทมหาการุณิโกประสิทธิ์ชัยมงคล
บทสวดชัยชนะอันยิ่งใหญ่ ๘ ประการของพระพุทธเจ้าเหนือพญามาร อาลวกยักษ์ ช้างนาฬาคีรี องคุลิมาล นางจิญจมาณวิกา สัจจกนิครนถ์ นันโทปนันทนาคราช และพกาพรหม พร้อมบทมหาการุณิโกประสิทธิ์ชัยมงคล
๑. พาหุง สะหัสสะมะภินิมมิตะสาวุธันตัง ค๎รีเมขะลัง อุทิตะโฆระสะเสนะมารัง, ทานาทิธัมมะวิธินา ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ.
[ พา-หุง สะ-หัด-สะ-มะ-ภิ-นิม-มิ-ตะ-สา-วุ-ทัน-ตัง ครี-เม-ขะ-ลัง อุ-ทิ-ตะ-โค-ระ-สะ-เส-นะ-มา-รัง, ทา-นา-ทิ-ทัม-มะ-วิ-ธิ-นา ชิ-ตะ-วา มุ-นิน-โท ตัน-เต-ชะ-สา ภะ-วะ-ตุ เต ชะ-ยะ-มัง-คะ-ลา-นิ. ]
พญามารเนรมิตแขนตั้งพัน ถืออาวุธนานาชนิด ขี่ช้างคีรีเมขละ พร้อมด้วยเสนามารโห่ร้องกึกก้อง, พระมุนินทเจ้าทรงเอาชนะได้ด้วยธรรมวิธี มีทานบารมีเป็นต้น ด้วยเดชานุภาพนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน.
๒. มารاتิเรกะมะภิปูชิตะสัพพะรัตติง โฆรัมปะนาฬะวะกะมักขะมะถัทธะยักขัง, ขันตีสุทันตะวิธินา ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ.
[ มา-รา-ติ-เร-กะ-มะ-ภิ-ปู-ชิ-ตะ-สับ-พะ-รัด-ติง โค-รัม-ปะ-นา-ละ-วะ-กะ-มัก-ขะ-มะ-ถัด-ทะ-ยัก-ขัง, ขัน-ตี-สุ-ทัน-ตะ-วิ-ธิ-นา ชิ-ตะ-วา มุ-นิน-โท ตัน-เต-ชะ-สา ภะ-วะ-ตุ เต ชะ-ยะ-มัง-คะ-ลา-นิ. ]
อาฬวกยักษ์ผู้ดุร้าย มีความดื้อดึงกระด้าง ได้ต่อสู้อย่างยิ่งยวดตลอดคืนยิ่งกว่าพญามาร, พระมุนินทเจ้าทรงเอาชนะได้ด้วยวิธีทรมานอันดีคือขันติ ด้วยเดชานุภาพนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน.
๓. นาฬาคิริง คะชะวะรัง อะติมัตตะภูตัง ทาวัคคิจักกะมะสะนีวะ สุทารุณันตัง, เมตตัมพุเสกะวิธินา ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ.
[ นา-ฬา-คิ-ริง คะ-ชะ-วะ-รัง อะ-ติ-มัด-ตะ-พู-ตัง ทา-วัก-คิ-จัก-กะ-มะ-สะ-นี-วะ สุ-ทา-รุ-นัน-ตัง, เมด-ตัม-พุ-เส-กะ-วิ-ธิ-นา ชิ-ตะ-วา มุ-นิน-โท ตัน-เต-ชะ-สา ภะ-วะ-ตุ เต ชะ-ยะ-มัง-คะ-ลา-นิ. ]
พญาช้างนาฬาคีรีตกมันจัด ดุร้ายยิ่งนักประดุจไฟป่า เผาผลาญดุจจักรสายฟ้า, พระมุนินทเจ้าทรงเอาชนะได้ด้วยวิธีรดพรมด้วยน้ำพระเมตตา ด้วยเดชานุภาพนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน.
๔. อุกขิตตะขัคคะมะติหัตถะสุทารุณันตัง ธาวันติโยชะนะปะถังคุลิมาละวันตัง, อิทธีภิสังขะตะมะโน ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ.
[ อุก-ขิด-ตะ-ขัก-คะ-มะ-ติ-หัด-ถะ-สุ-ทา-รุ-นัน-ตัง ทา-วัน-ติ-โย-ชะ-นะ-ปะ-ถัง-คุ-ลิ-มา-ละ-วัน-ตัง, อิด-ธี-ภิ-สัง-ขะ-ตะ-มะ-โน ชิ-ตะ-วา มุ-นิน-โท ตัน-เต-ชะ-สา ภะ-วะ-ตุ เต ชะ-ยะ-มัง-คะ-ลา-นิ. ]
โจรชั่วองคุลิมาล ถือดาบเงื้อง่าวิ่งไล่ตามพระองค์ไปตลอดทาง ๓ โยชน์, พระมุนินทเจ้าทรงบันดาลอิทธิฤทธิ์ทางใจเอาชนะได้ ด้วยเดชานุภาพนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน.
๕. กัตวานะ กัฏฐะมุทะรัง อิวะ คัพภินียา จิญจายะ ทุฏฐะวะจะนัง ชะนะกายะมัชเฌ, สันเตนะ โสมะวิธินา ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ.
[ กัด-ตะ-วา-นะ กัด-ถะ-มุ-ทะ-รัง อิ-วะ คับ-ภิ-นี-ยา จิน-จา-ยะ ทุด-ถะ-วะ-จะ-นัง ชะ-นะ-กา-ยะ-มัด-เช, สัน-เต-นะ โส-มะ-วิ-ธิ-นา ชิ-ตะ-วา มุ-นิน-โท ตัน-เต-ชะ-สา ภะ-วะ-ตุ เต ชะ-ยะ-มัง-คะ-ลา-นิ. ]
นางจิญจมาณวิกา ผูกท่อนไม้ที่ท้องแกล้งทำดั่งหญิงมีครรภ์ กล่าวคำร้ายป้ายสีพระองค์ท่ามกลางหมู่ชน, พระมุนินทเจ้าทรงเอาชนะได้ด้วยวิธีสงบระงับอันงาม ดุจจันทร์เพ็ญ ด้วยเดชานุภาพนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน.
๖. สัจจัง วิหายะ มะติสัจจะกะวาทะเกตุง วาทาภิโรปิตะมะนัง อะติอันธะภูตัง, ปัญญาปะทีปะชะลิโต ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ.
[ สัด-จัง วิ-ฮา-ยะ มะ-ติ-สัด-จะ-กะ-วา-ทะ-เก-ตุง วา-ทา-ภิ-โร-ปิ-ตะ-มะ-นัง อะ-ติ-อัน-ทะ-พู-ตัง, ปัน-ญา-ปะ-ที-ปะ-ชะ-ลิ-โต ชิ-ตะ-วา มุ-นิน-โท ตัน-เต-ชะ-สา ภะ-วะ-ตุ เต ชะ-ยะ-มัง-คะ-ลา-นิ. ]
สัจจกนิครนถ์ ละทิ้งความจริง ยกย่องถ้อยคำของตนดั่งธงชัย มืดบอดด้วยความหลง, พระมุนินทเจ้าผู้รุ่งเรืองด้วยดวงประทีปคือปัญญา ทรงเอาชนะได้ ด้วยเดชานุภาพนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน.
๗. นันโทปะนันทะภุชะคัง วิพุธัง มะหิทธิง ปุตเตนะ เถระภุชะเคนะ ทะมาปะยันโต, อิทธูปะเทสะวิธินา ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ.
[ นัน-โท-ปะ-นัน-ทะ-พุ-ชะ-คัง วิ-พุ-ทัง มะ-หิด-ทิง ปุด-เต-นะ เถ-ระ-พุ-ชะ-เก-นะ ทะ-มา-ปะ-ยัน-โต, อิด-ทู-ปะ-เท-สะ-วิ-ธิ-นา ชิ-ตะ-วา มุ-นิน-โท ตัน-เต-ชะ-สา ภะ-วะ-ตุ เต ชะ-ยะ-มัง-คะ-ลา-นิ. ]
พญานาคนันโทปนันทะ ผู้มีความรู้ผิด มีฤทธิ์มาก พระองค์โปรดให้พระเถระพุทธบุตร (พระโมคคัลลานะ) นิรมิตกายเป็นนาคราชไปทรมาน ด้วยอุบายวิธีแห่งฤทธิ์ ทรงเอาชนะได้ ด้วยเดชานุภาพนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน.
๘. ทุคคาหะทิฏฐิภุชะเคนะ ทะฏฐัง หัตถัง พรัหมัง วิสุทธิชุติมิทธิพะกาภิธานัง, ญาณาคะเทนะ วิธินา ชิตะวา มุนินโท ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ.
[ ทุก-คา-ฮะ-ทิด-ถิ-พุ-ชะ-เก-นะ ทัด-ถัง หัด-ถัง พรัม-มัง วิ-สุด-ธิ-ชุ-ติ-มิด-ทิ-พะ-กา-ภิ-ทา-นัง, ญา-ณา-คะ-เท-นะ วิ-ธิ-นา ชิ-ตะ-วา มุ-นิน-โท ตัน-เต-ชะ-สา ภะ-วะ-ตุ เต ชะ-ยะ-มัง-คะ-ลา-นิ. ]
พกาพรหมผู้มีฤทธิ์ เข้าใจว่าตนบริสุทธิ์ ถูกงูร้ายคือมิจฉาทิฏฐิกัดรัดไว้แน่น, พระมุนินทเจ้าทรงเอาชนะได้ด้วยยาวิเศษคือญาณปัญญา ด้วยเดชานุภาพนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน.
เอตาปิ พุทธะชะยะมังคะละอัฏฐะคาถา โย วาจะโน ทินะทิเน สะระเต มะตันที, หิตวานะเนกะวิวิธานิ จุปัททะวานิ โมกขัง สุขัง อะธิคะเมยยะ นะโร สะปัญโญ.
[ เอ-ตา-ปิ พุด-ทะ-ชะ-ยะ-มัง-คะ-ละ-อัด-ถะ-คา-ถา โย วา-จะ-โน ทิ-นะ-ทิ-เน สะ-ระ-เต มะ-ตัน-ที, หิด-ตะ-วา-นะ-เน-กะ-วิ-วิ-ทา-นิ จุ-ปัด-ทะ-วา-นิ โมก-ขัง สุ-ขัง อะ-ธิ-คะ-เมย-ยะ นะ-โร สะ-ปัน-โย. ]
นรชนใดมีปัญญา ไม่เกียจคร้าน สวดและระลึกถึงพุทธชัยมงคล ๘ คาถานี้ทุกๆ วัน พึงละอุปัทวันตรายทั้งหลาย มีประการต่างๆ และพึงบรรลุถึงความหลุดพ้นอันเป็นบรมสุข.
มหาการุณิโก นาโถ หิตายะ สัพพะปาณินัง ปูเรตวา ปาระมี สัพพา ปัตโต สัมโพธิมุตตะมัง, เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ โหตุ เต ชะยะมังคะลัง.
[ มะ-หา-กา-รุ-ณิ-โก นา-โถ หิ-ตา-ยะ สับ-พะ-ปา-ณิ-นัง ปู-เรด-ตะ-วา ปา-ระ-มี สับ-พา ปัด-โต สัม-โพ-ธิ-มุด-ตะ-มัง, เอ-เต-นะ สัด-จะ-วัด-เช-นะ โห-ตุ เต ชะ-ยะ-มัง-คะ-ลัง. ]
พระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลาย ทรงมีพระมหากรุณา ทรงบำเพ็ญพระบารมีทั้งปวงเต็มเปี่ยม เพื่อประโยชน์แก่สรรพสัตว์ จึงได้บรรลุพระสัมโพธิญาณอันอุดม, ด้วยการกล่าวสัจจวาจานี้ ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน.
ชะยันโต โพธิยา มูเล สักยานัง นันทิวัฑฒะโน เอวัง ตะวัง วิชะโย โหหิ ชะยัสสุ ชะยะมังคะเล, อะปะราชิตะปัลลังเก สีเส ปะฐะวิโปกขะเร อะภิเสเก สัพพะพุทธานัง อัคคัปปัตโต ปะโมทะติ.
[ ชะ-ยัน-โต โพ-ธิ-ยา มู-เล สัก-ยา-นัง นัน-ทิ-วัด-ทะ-โน เอ-วัง ตะ-วัง วิ-ชะ-โย โห-หิ ชะ-ยัด-สุ ชะ-ยะ-มัง-คะ-เล, อะ-ปะ-รา-ชิ-ตะ-ปัล-ลัง-เก สี-เส ปะ-ถะ-วิ-โปก-ขะ-เร อะ-ภิ-เส-เก สับ-พะ-พุด-ทา-นัง อัก-คับ-ปัด-โต ปะ-โม-ทะ-ติ. ]
พระองค์ทรงชนะพญามาร ณ โคนต้นพระศรีมหาโพธิ์ ทรงเพิ่มพูนความยินดีแก่เหล่าศากยราช ฉันใด ขอท่านจงมีชัยชนะอย่างนั้น จงมีชัยในมงคลพิธีทั้งหลาย ทรงถึงความเป็นยอดแห่งผู้ยินดี ณ บัลลังก์อันผู้ใดชนะไม่ได้บนแผ่นดินอันประเสริฐ ดุจพระพุทธเจ้าทั้งปวงเทอญ.
บทสวดประสิทธิ์ประสาทความสวัสดีมีชัย ขออานุภาพพระรัตนตรัยและเทวดาทั้งปวงคุ้มครองรักษา
พระสูตรแสดงหลักการดำเนินชีวิต ๓๘ ประการ ตั้งแต่การไม่คบคนพาล จนถึงจิตเกษมไม่หวั่นไหวในโลกธรรม ซึ่งนำความสุขความเจริญสูงสุดมาสู่ชีวิต
พระสูตรสรรเสริญคุณแห่งพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ว่าเป็นรัตนะอันประณีตสูงสุดในสากลจักรวาล ดับทุกข์โศกโรคภัยทั้งปวง
บทสวดอัญเชิญเหล่าเทพยดาทั่วสากลจักรวาลและสวรรค์ชั้นฟ้า ให้มาร่วมสดับตรับฟังพระปริตรพุทธมนต์อันศักดิ์สิทธิ์