รตนัตตยัปปณามคาถา (และรตนัตตยัปปภาวสิทธิคาถา)

(หันทะ มะยัง ระตะนัตตะยัปปะณามะคาถาโย เจวะ ระตะนัตตะยัปปะภาวะสิทธิคาถาโย จะ ภะณามะ เส)

[ (หัน-ทะ มะ-ยัง ระ-ตะ-นัด-ตะ-ยับ-ปะ-ณา-มะ-คา-ถา-โย เจ-วะ ระ-ตะ-นัด-ตะ-ยับ-ปะ-ภา-วะ-สิด-ทิ-คา-ถา-โย จะ ภะ-ณา-มะ เส) ]

(เชิญเถิดพวกเราทั้งหลาย จงกล่าวคาถาแสดงความเคารพพระรัตนตรัย และคาถาแสดงอานุภาพแห่งพระรัตนตรัยเถิด)

พุทโธ สุสุทโธ กะรุณามะหัณณะโว, โยจโจ ทุสุทธาวะระญาณะโลจะโน, โลกัสสะ ปาปูปะกิเลสะฆาตะโก, วันทามิ พุทธัง อะหะมาทะเรนะ ตัง.

[ พุด-โธ สุ-สุด-โธ กะ-รุ-ณา-มะ-หัน-นะ-โว, โยจ-โจ ทุ-สุด-ทา-วะ-ระ-ญา-ณะ-โล-จะ-โน, โล-กัด-สะ ปา-ปู-ปะ-กิ-เล-สะ-คา-ตะ-โก, วัน-ทา-มิ พุด-ทัง อะ-หะ-มา-ทะ-เร-นะ ตัง. ]

พระพุทธเจ้าผู้บริสุทธิ์หมดจด ทรงมีพระกรุณาดุจห้วงมหาสมุทร, มีพระปัญญาญาณอันหมดจดดั่งดวงตาอันประเสริฐ, ทรงบำบัดกิเลสและบาปของชาวโลก, ข้าพเจ้าขอกราบไหว้พระพุทธเจ้าพระองค์นั้นโดยความเคารพเอื้อเฟื้อ.

ธัมโม ปะทีโป วิยะ ตัสสะ สัตถุโน, โย มัคคะปากามะตะเภทะภินนะโก, โลกุตตะโร โย จะ ตะทัตถะทีปะโน, วันทามิ ธัมมัง อะหะมาทะเรนะ ตัง.

[ ทัม-โม ปะ-ที-โป วิ-ยะ ตัด-สะ สัด-ถุ-โน, โย มัก-คะ-ปา-กา-มะ-ตะ-เพ-ทะ-พิน-นะ-โก, โล-กุด-ตะ-โร โย จะ ตะ-ทัด-ถะ-ที-ปะ-โน, วัน-ทา-มิ ทัม-มัง อะ-หะ-มา-ทะ-เร-นะ ตัง. ]

พระธรรมของพระศาสดานั้น ดุจดวงประทีปส่องสว่าง, จำแนกออกเป็นมรรค ผล และพระนิพพานอันไม่ตาย, เป็นโลกุตตรธรรมและแสดงอรรถแห่งธรรมนั้น, ข้าพเจ้าขอกราบไหว้พระธรรมนั้นโดยความเคารพเอื้อเฟื้อ.

สังโฆ สุกเขตตาภะยะติเขตตะสัญญิโต, โย ทิฏฐะสันโต สุคะตานุโพธะโก, โลลัปปะหีโน อะริโย สุเมธะโส, วันทามิ สังฆัง อะหะมาทะเรนะ ตัง.

[ สัง-โฆ สุก-เขด-ตา-ภะ-ยะ-ติ-เขด-ตะ-สัน-ญิ-โต, โย ทิด-ถะ-สัน-โต สุ-คะ-ตา-นุ-โพ-ทะ-โก, โล-ลับ-ปะ-ฮี-โน อะ-ริ-โย สุ-เม-ทะ-โส, วัน-ทา-มิ สัง-คัง อะ-หะ-มา-ทะ-เร-นะ ตัง. ]

พระสงฆ์ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นเนื้อนาบุญอันประเสริฐ, เป็นผู้เห็นธรรมอันสงบตามพระสุคตเจ้า, ละกิเลสเครื่องโลเล เป็นพระอริยเจ้ามีปัญญาดี, ข้าพเจ้าขอกราบไหว้พระสงฆ์หมู่นั้นโดยความเคารพเอื้อเฟื้อ.

อิจเจวะเมกันตะภิปูชะเนยยะกัง, วัตถุตตะยัง วันทะยะตาภิสังขะตัง, ปุญญัง มะยา ยัง มะมะ สัพพุปัททะวา, มา โหนตุ เว ตัสสะ ปะภาวะสิทธิยา.

[ อิด-เจ-วะ-เม-กัน-ตะ-ภิ-ปู-ชะ-เนย-ยะ-กัง, วัด-ถุด-ตะ-ยัง วัน-ทะ-ยะ-ตา-ภิ-สัง-ขะ-ตัง, ปุน-ญัง มะ-ยา ยัง มะ-มะ สับ-พุ-ปัด-ทะ-วา, มา โหน-ตุ เว ตัด-สะ ปะ-ภา-วะ-สิด-ทิ-ยา. ]

บุญใดที่ข้าพเจ้าได้กระทำแล้ว ในการกราบไหว้พระรัตนตรัยอันควรบูชาอย่างยิ่งเช่นนี้, ด้วยอานุภาพแห่งความสำเร็จของบุญนั้น ขออุปัทวะทั้งหลายอย่าได้มีแก่ข้าพเจ้าเลย.