สัพพปัตติทานคาถา (บทอุทิศส่วนบุญทั้งหมด)

ปุญญัสสิทานิ กะตัสสะ ยานัญญานิ กะตานิ เม, เตสัญจะ ภาคิโน โหนตุ สัตตานันตาปปะมาณะกา.

[ ปุน-ยัด-สิ-ทา-นิ กะ-ตัด-สะ ยา-นัน-ยา-นิ กะ-ตา-นิ เม, เต-สัน-จะ พา-คิ-โน โหน-ตุ สัด-ตา-นัน-ตาป-ปะ-มา-นะ-กา. ]

สัตว์ทั้งหลายหาประมาณมิได้ จงมีส่วนในบุญกุศลที่ข้าพเจ้าได้กระทำในบัดนี้ และบุญกุศลอื่นๆ ที่ข้าพเจ้าได้กระทำไว้แล้ว.

เย ปิยา คุณะวันตา จะ มัยหัง มาตาปิตาทะโย, ทิฏฐา เม จาปะยาทิฏฐา วา อัญเญ มัชฌัตตะเวริโน,

[ เย ปิ-ยา กุ-ณะ-วัน-ตา จะ มัย-หัง มา-ตา-ปิ-ตา-ทะ-โย, ทิด-ฐา เม จา-ปะ-ยา-ทิด-ฐา วา อัญ-เญ มัด-ชัด-ตะ-เว-ริ-โน, ]

เหล่าชนที่เป็นที่รักและมีอุปการคุณ เช่น มารดา บิดา ของข้าพเจ้า, ทั้งที่ข้าพเจ้าได้เห็นแล้วและไม่เคยเห็น, และเหล่าชนที่เป็นกลางๆ หรือเป็นคู่เวรกันก็ดี,

สัตตา ติฏฐันติ โลกัส๎มิง เตภุมมา จะตุโยนิกา, ปัญเจกะจะตุโวการา สังสะรันตา ภะวาภะเว,

[ สัด-ตา ติด-ถัน-ติ โล-กัด-สะ-มิง เต-พุม-มา จะ-ตุ-โย-นิ-กา, ปัน-เจ-กะ-จะ-ตุ-โว-กา-รา สัง-สะ-รัน-ตา ภะ-วา-ภะ-เว, ]

สัตว์ทั้งหลายที่ตั้งอยู่ในโลก อยู่ในภูมิทั้งสาม มีกำเนิดทั้งสี่, มีขันธ์ห้า มีขันธ์หนึ่ง หรือมีขันธ์สี่ ท่องเที่ยวเวียนว่ายอยู่ในภพน้อยภพใหญ่,

ญาตัง เย ปัตติทานัมเม อะนุโมทันตุ เต สะยัง, เย จิมัง นัปปะชานันติ เทวา เตสัง นิเวทะยุง.

[ ญา-ตัง เย ปัด-ติ-ทา-นัม-เม อะ-นุ-โม-ทัน-ตุ เต สะ-ยัง, เย จิ-มัง นับ-ปะ-ชา-นัน-ติ เท-วา เต-สัง นิ-เว-ทะ-ยุง. ]

สัตว์เหล่าใดรู้ส่วนบุญที่ข้าพเจ้าอุทิศให้นี้ ขอสัตว์เหล่านั้นจงอนุโมทนาด้วยตนเองเถิด, ส่วนสัตว์เหล่าใดยังไม่รู้ ขอเหล่าเทพยดาจงนำข่าวบุญนี้ไปบอกแก่พวกเขาด้วยเถิด.

มะยา ทินนานะ ปุญญานัง อะนุโมทะนะเหตุนา, สัพเพ สัตตา สะทา โหนตุ อะเวรา สุขะชีวิโน, เขมัปปะทัญจะ ปัปโปนตุ เตสาสา สิชฌะตัง สุภา.

[ มะ-ยา ทิน-นา-นะ ปุน-ญา-นัง อะ-นุ-โม-ทะ-นะ-เห-ตุ-นา, สับ-เพ สัด-ตา สะ-ทา โหน-ตุ อะ-เว-รา สุ-ขะ-ชี-วิ-โน, เข-มับ-ปะ-ดัน-จะ ปับ-ปอน-ตุ เต-สา-สา สิด-ชะ-ตัง สุ-ภา. ]

เพราะเหตุแห่งการอนุโมทนาบุญที่ข้าพเจ้าอุทิศให้แล้วนี้, ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวง จงเป็นผู้ไม่มีเวร มีชีวิตอยู่อย่างเป็นสุขทุกเมื่อ, และจงถึงบทอันเกษมคือพระนิพพาน ขอความปรารถนาอันดีงามของสรรพสัตว์เหล่านั้น จงสัมฤทธิ์ผลเทอญ.