โพชฌังคสูตร (พระสูตรว่าด้วยองค์แห่งการตรัสรู้)

สัตติเม ภิกขะเว โพชฌังคา ภาวิตา พะหุลีกะตา อัปปะมาณายะ นิพพานายะ สังวัตตันติ, กะตะเม สัตตะ? สะติสัมโพชฌังโค, ธัมมะวิจะยะสัมโพชฌังโค, วิริยะสัมโพชฌังโค, ปีติสัมโพชฌังโค, ปัสสัทธิสัมโพชฌังโค, สะมาธิสัมโพชฌังโค, อุเปกขาสัมโพชฌังโค.

[ สัด-ติ-เม พิก-ขะ-เว โพช-ชัง-คา พา-วิ-ตา พะ-หุ-ลี-กะ-ตา อับ-ปะ-มา-ณา-ยะ นิบ-พา-นา-ยะ สัง-วัด-ตัน-ติ, กะ-ตะ-เม สัด-ตะ? สะ-ติ-สัม-โพช-ชัง-โค, ทัม-มะ-วิ-จะ-ยะ-สัม-โพช-ชัง-โค, วิ-ริ-ยะ-สัม-โพช-ชัง-โค, ปี-ติ-สัม-โพช-ชัง-โค, ปัด-สัด-ธิ-สัม-โพช-ชัง-โค, สะ-มา-ธิ-สัม-โพช-ชัง-โค, อุ-เปก-ขา-สัม-โพช-ชัง-โค. ]

ดูกรภิกษุทั้งหลาย โพชฌงค์ ๗ ประการนี้ อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อพระนิพพาน โพชฌงค์ ๗ คืออะไรบ้าง? คือ สติสัมโพชฌงค์, ธัมมวิจยสัมโพชฌงค์, วิริยสัมโพชฌงค์, ปีติสัมโพชฌงค์, ปัสสัทธิสัมโพชฌงค์, สมาธิสัมโพชฌงค์, และอุเบกขาสัมโพชฌงค์.