บทเจริญพรหมวิหาร (เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา)
บทนำและความหมาย
การฝึกจิตให้มีความมั่นคงในคุณธรรมของพรหม มีจิตกว้างขวาง ปราศจากความคับแคบและอคติทั้งปวง
การฝึกจิตให้มีความมั่นคงในคุณธรรมของพรหม มีจิตกว้างขวาง ปราศจากความคับแคบและอคติทั้งปวง
สัพเพ สัตตา สุขิตา โหนตุ (เมตตา: ขอให้สัตว์ทั้งปวงเป็นสุข), สัพเพ สัตตา ทุกขา ปะมุญจันตุ (กรุณา: ขอให้สัตว์ทั้งปวงพ้นทุกข์), สัพเพ สัตตา มา ลัทธะสัมปัตติโต วิคัจฉันตุ (มุทิตา: ขออย่าให้พลัดพรากจากความสุขความสำเร็จ), สัพเพ สัตตา กัมมัสสะกา (อุเบกขา: สัตว์ทั้งปวงย่อมเป็นไปตามกรรม).
[ สับ-เพ สัด-ตา สุ-ขิ-ตา โหน-ตุ, สับ-เพ สัด-ตา ทุก-ขา ปะ-มุน-จัน-ตุ, สับ-เพ สัด-ตา มา ลัด-ทะ-สัม-ปัด-ติ-โต วิ-กัด-ฉัน-ตุ, สับ-เพ สัด-ตา กัม-มัด-สะ-กา. ]
การแผ่จิตอันยิ่งใหญ่ ๔ ประการ นำพาจิตสู่ความเป็นพรหมผู้บริสุทธิ์เหนือโลก.
บทสวดอุทิศส่วนบุญกุศลแก่เหล่าเทพยดา อารักษ์ และสัตว์ทั้งหลายในสากลจักรวาล
บทสวดแผ่ผลแห่งความดีงามและบุญกุศลที่ได้กระทำแล้ว ให้แก่บิดามารดา ครูอาจารย์ สัตว์ทั้งหลายทั่วสากลโลก
บทกรวดน้ำย่อเพื่ออุทิศส่วนกุศลแก่บิดามารดา ญาติมิตร และสรรพสัตว์ยามเช้า
บทกรวดน้ำอิมินาฉบับสมบูรณ์ เพื่ออุทิศบุญกุศลแก่พระอุปัชฌาย์ มารดาบิดา ครูอาจารย์ และสรรพสัตว์ทั้งสามโลก