บทพิจารณาความตาย (มรณานุสสติ)

มะระณัง เม ภะวิสสะติ, ความตายจักมีแก่เราเป็นแน่แท้,

[ มะ-ระ-นัง เม ภะ-วิส-สะ-ติ, ]

ความตายย่อมจะต้องเกิดขึ้นแก่เราอย่างแน่นอน ไม่วันใดก็วันหนึ่ง,

ชีวิตัง เม อะนิยะตัง, ชีวิตของเราไม่เที่ยงแท้แน่นอน,

[ ชี-วิ-ตัง เม อะ-นิ-ยะ-ตัง, ]

ชีวิตของเรามีความไม่แน่นอน ไม่มีเครื่องหมายใดบอกว่าจะอยู่ได้นานเพียงใด,

มะระณัง เม นิยะตัง, แต่ความตายของเราเป็นของเที่ยงแท้แน่นอน,

[ มะ-ระ-นัง เม นิ-ยะ-ตัง, ]

ความตายเป็นสิ่งแน่นอนที่สุด ไม่มีผู้ใดหลีกเลี่ยงพ้นได้,

วะสะวุตตัง เม มะระณัง อะวัชฌัง มะยา มะริตัพพัง, เราจำต้องตายอย่างแน่นอน พึงไม่ประมาทในกาลทุกเมื่อเทอญ.

[ วะ-สะ-วุด-ตัง เม มะ-ระ-นัง อะ-วัด-ชัง มะ-ยา มะ-ริ-ตับ-พัง, ]

เราพึงดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาท เร่งรีบขวนขวายในกุศลธรรมทุกขณะจิต.