บทเมตตาภาวนา (ฝึกส่งกระแสจิตอันอ่อนโยน)

ขอจิตของข้าพเจ้า จงเปี่ยมล้นไปด้วยความรัก ความเมตตา และความปรารถนาดี ต่อตนเอง ต่อผู้มีพระคุณ ต่อมิตรสหาย ต่อศัตรู และต่อสรรพสัตว์ทั้งหลายโดยไม่มีประมาณ.

[ ขอ จิด ของ ข้า-พะ-เจ้า จง เปี่ยม ล้น ไป ด้วย ความ รัก ความ เมด-ตา และ ความ ปราด-ถะ-หนา ดี ต่อ ตน-เอง ต่อ ผู้ มี พระ-คุน ต่อ มิด-สะ-หาย ต่อ สัด-ตรู และ ต่อ สับ-พะ-สัด ทั้ง-หลาย โดย ไม่ มี ปะ-ริ-มาน. ]

กำหนดความรู้สึกสงบเย็น แผ่รัศมีแห่งความปรารถนาดีออกไปทุกทิศทาง ประดุจแสงจันทร์นวลส่องสว่างทั่วท้องฟ้า.