คำแผ่เมตตา (ทำวัตรเย็น)

สัพเพ สัตตา, สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิดแก่เจ็บตาย ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น,

[ สับ-เพ สัด-ตา, สัด ทั้ง-หลาย ที่ เป็น เพื่อน ทุก เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วย กัน ทั้ง-หมด ทั้ง-สิ้น, ]

สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง ที่เป็นเพื่อนร่วมทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น,

อะเวรา โหนตุ, จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย,

[ อะ-เว-รา โหน-ตุ, จง เป็น สุก เป็น สุก เถิด อย่า ได้ มี เวร แก่ กัน และ กัน เลย, ]

จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีเวรต่อกันและกันเลย,

อัพ๎ยาปัชฌา โหนตุ, จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย,

[ อับ-พะ-ยา-ปัด-ชา โหน-ตุ, จง เป็น สุก เป็น สุก เถิด อย่า ได้ เบียด-เบียน ซึ่ง กัน และ กัน เลย, ]

จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้พยาบาทเบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย,

อะนีฆา โหนตุ, จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลย,

[ อะ-นี-คา โหน-ตุ, จง เป็น สุก เป็น สุก เถิด อย่า ได้ มี ความ ทุก กาย ทุก ใจ เลย, ]

จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลย,

สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ, จงมีความสุขกายสุขใจ รักษาตนให้พ้นจากทุกข์ภัยทั้งสิ้นเถิด.

[ สุ-ขี อัด-ตา-นัง ปะ-ริ-ฮะ-รัน-ตุ, จง มี ความ สุก กาย สุก ใจ รัก-สา ตน ให้ พ้น จาก ทุก ภัย ทั้ง-สิ้น เถิด. ]

จงมีความสุขกายสุขใจ รักษาตนให้พ้นจากทุกข์ภัยทั้งสิ้นเทอญ.